“අද අප නිහඬ වුවහොත්, හෙට තවත් දියණියකගේ සිහිනයක් වතුකරයේ මීදුම අතරේම වැළලී යනු ඇත. නීතිය දැඩි විය යුත්තේත් සමාජය අවදි විය යුත්තේත් ඒ නිසාමය.”
ලාංකීය වතුකර ද්රවිඩ කාන්තාවන්ගේ සුරක්ෂතභාවය වර්තමානයේ අර්බුදකාරී තත්ත්වයකට මුහුන පා තිබේ, මෑතකදී නාවලපිටිය වතුකරයේ පාසල් යන දියණියක් පුද්ගලයකු අපයෝජනය කිරීමේ සිද්ධිය ඉතා ඛේදනීය තත්ත්වයකි, කාන්තා සුරක්ෂිතභාවය පිළිබඳව නිරන්තර කතාවට ලක්වෙන යුගයක වතුකරයේ දමිළ කාන්තාවන්ගේ සමාජීය සුරක්ෂිතභාව සුරැකීම අත්යවශ්ය කාරණයකි. මෙවන් පාසල් යනවියේ දරුවන්ගේ ආරක්ෂිත බවත් කාන්තාවන් සුරක්ෂිතභාවය සඳහාත් නීති සම්පාදනය කාලීන අවශ්යතාවයකි. නාවලපිටිය ප්රදේශයේ පාසල් දැරියකට සිදුවූ අතවරය වැනි සිදුවීම් හරහා පෙනී යන්නේ ඔවුන්ගේ සුරක්ෂිතභාවය පිළිබඳ පවතින නීතිමය සහ සමාජීය යාන්ත්රණයන්හි ඇති බරපතළ හිඩැසයි.
ශ්රී ලංකාවේ ආර්ථිකයේ කොඳු නාරටිය ලෙස සැලකෙන තේ කර්මාන්තය පිටුපස සිටින සැබෑ ශක්තිය වතුකරයේ දමිළ කාන්තාවන්ය. එහෙත්, රටට විදේශ විනිමය උපයා දෙන ඔවුන්ගේ ජීවිත අද පවතින්නේ දැඩි අනාරක්ෂිත අගාධයකය. මෑතකදී නාවලපිටිය ප්රදේශයේදී පාසල් දැරියක් අතවරයට ලක්වීමේ සිදුවීමත් සමඟ, වතුකරයේ කාන්තා සහ ළමා සුරක්ෂිතභාවය පිළිබඳ ගැටලුව නැවත වරක් සමාජ කතාබහට ලක්ව තිබේ.
වතුකරයේ කාන්තාවන් සෙසු කාන්තාවන්ට වඩා වැඩි අනාරක්ෂිතභාවයකට මුහුණ දීමට ප්රධාන හේතු කිහිපයක් තිබේ. තේ වතුවල දුෂ්කර සහ හුදෙකලා ස්ථානවල වැඩ කිරීමට සිදුවීම. වතුකරයේ කාන්තාවන්ගේ රැකියාවේ ස්වභාවයම ඔවුන්ව අනාරක්ෂිත තත්ත්වයකට ඇද දමයි. තේ දලු නෙළීම සඳහා ඔවුන්ට වතුයායක අතිශය හුදෙකලා, කඳුකර සහ දුෂ්කර බෑවුම්වල වැඩ කිරීමට සිදුවේ. මෙවැනි ස්ථානවලට නන්නාඳුනන පුද්ගලයන්ගේ පැමිණීම නිරීක්ෂණය කිරීමට හෝ හදිසියකදී උදව් ඉල්ලා කෑගැසීමට පවා නොහැකි තරම් ඔවුන් ජනාවාසවලින් ඈත් වේ.
පාලන යාන්ත්රණයේ දුර්වලතා: වතු අධිකාරි ක්රමය යටතේ සේවය කළත්, ක්ෂේත්රයේ වැඩ කරන කාන්තාවන්ගේ ආරක්ෂාව තහවුරු කිරීමට ක්ෂේත්ර නිරීක්ෂකයන් සෑම විටම ප්රමාණවත් නොවේ. මෙය අපරාධකරුවන්ට සැඟවී සිට ප්රහාර එල්ල කිරීමට පහසු පරිසරයක් නිර්මාණය කරයි.
නිවාස ගැටලු (ලැයින් කාමර ක්රමය)
වතුකරයේ නිවාස ව්යුහය කාන්තාවන්ගේ පෞද්ගලිකත්වයට සහ ආරක්ෂාවට දැඩි බලපෑමක් එල්ල කරයි. පෞද්ගලිකත්වය නොමැතිකම: ඉතා කුඩා ඉඩකඩක පවුල් කිහිපයක් හෝ සාමාජිකයන් විශාල පිරිසක් ජීවත් වන “ලැයින් කාමර” තුළ දියණියන්ට වෙන්වූ නිදන කාමර හෝ ආරක්ෂිත වැසිකිළි පද්ධතීන් නොමැත. මෙය පවුල තුළින්ම හෝ අසල්වාසීන්ගෙන් සිදුවන ලිංගික හිංසනයන්ට ප්රධාන මගකි.
අනාරක්ෂිත වටපිටාව: නිවාස එකිනෙකට ඉතා සමීපව පිහිටා තිබුණද, රාත්රී කාලයට ප්රමාණවත් ආලෝක පද්ධති නොමැතිකම සහ නිවාසවල දොර ජනෙල්වල පවතින දුර්වලතා නිසා කාන්තාවන් නිරන්තර බියකින් පසුවේ.
අධ්යාපනය සහ දැනුවත්භාවය
දැනුම යනු ආරක්ෂාව වුවත්, වතුකරයේ කාන්තාවන්ට මෙම අවස්ථාව ගිලිහී ගොස් ඇත. දැනුවත්භාවය අඩුකම: තමන්ට සිදුවන ලිංගික හිංසනයක් යනු කුමක්ද, එය නීතියෙන් දඬුවම් ලැබිය හැකි වරදක් බව හෝ ඒ වෙනුවෙන් පැමිණිලි කළ යුත්තේ කොතැනටද යන්න පිළිබඳව බොහෝ කාන්තාවන්ට අවබෝධයක් නැත. නීතිය ක්රියාත්මක කරන ආයතනවල (පොලිසිය වැනි) බොහෝ විට දමිළ භාෂාවෙන් කටයුතු කිරීමට ඇති අපහසුව නිසා, තමන්ට වූ අසාධාරණය කියා ගැනීමට නොහැකිව ඔවුහු නිහඬ වෙති. මෙම නිහඬතාවය අපරාධකරුවන්ට තව තවත් දිරිදීමකි.
සියලු ගැටලුවල මුල දරිද්රතාවයයි. ආර්ථික අගහිඟකම් කාන්තාවන්ගේ ආරක්ෂාව ක්රම කිහිපයකින් බිඳ දමයි. දරුවන් වේල පිරිමසා ගැනීමට මව සහ පියා යන දෙදෙනාටම වත්තේ වැඩට යාමට සිදුවේ. මෙවිට පාසල් යන වයසේ දරුවන් සහ දියණියන් නිවෙස්වල හෝ වතු මඩු වල තනිවෙයි. නාවලපිටියේ සිදුවීම වැනි දෑ සිදුවන්නේ මෙවැනි අවස්ථාවලදීය. සමහර අවස්ථාවලදී පවුලේ පවතින දැඩි මුදල් අවශ්යතා මත, අතවර කරන්නන් ලබා දෙන සුළු මුදලකට හෝ ද්රව්යමය වාසිවලට යටත් වී නීතිමය ක්රියාමාර්ග නොගෙන සිදුවීම් යටපත් කිරීමට දෙමාපියන් පවා පෙළඹෙන අවස්ථා වාර්තා වේ.
නීති සම්පාදනයේ සහ ක්රියාත්මක කිරීමේ කාලීන අවශ්යතාවය
කාන්තා අයිතිවාසිකම් ගැන කොතෙක් කතා කළත්, වතුකරයේ බිම් මට්ටමේ කාන්තාවට එම නීතියේ රැකවරණය තවමත් සිහිනයකි ළමා අපයෝජකයන්ට සහ කාන්තා හිංසනයට සම්බන්ධ පුද්ගලයන්ට වහාම ක්රියාත්මක වන පරිදි උපරිම දඬුවම් ලබා දීමේ යාන්ත්රණයක් අවශ්ය වේ. වතුකරයේ භාෂාව සහ සංස්කෘතිය හඳුනන නිලධාරීන් සහිත විශේෂ නිරීක්ෂණ ඒකක වතු ආශ්රිතව ස්ථාපිත කළ යුතුය. පාසල් යන දැරියන්ගේ ගමන් බිමන් වල ආරක්ෂාව සහතික කිරීමට ග්රාමීය මට්ටමින් ප්රජා ආරක්ෂක කමිටු පිහිටුවීම අත්යවශ්යය.
සමාජීය වගකීම
රජය පමණක් නොව, වතු වෘත්තීය සමිති, සිවිල් සංවිධාන සහ වතු කළමනාකාරිත්වය ද මේ සම්බන්ධයෙන් වගකීම භාරගත යුතුය. වතුකරයේ කාන්තාව යනු හුදෙක් ශ්රමිකයකු පමණක් නොව, ඇය මේ රටේ ගෞරවනීය පුරවැසියෙකි. ඇයගේ සහ ඇයගේ දියණියන්ගේ සුරක්ෂිතභාවය තහවුරු කිරීම ජාතික වගකීමකි. වතුකරයේ පවතින සැබෑ තත්ත්වය වන්නේ පවුල් පරිසරය තුළම පවතින යම් යම් සීමාවන් සහ නීතිමය ක්රියාමාර්ග පිළිබඳව පවතින නොදැනුවත්කමයි. විශේෂයෙන්ම දැරියන්ගේ අධ්යාපනය අතරමග නතර වීම ඔවුන්ව තවත් අනාරක්ෂිත බවට පත් කරයි. වතුකරයේ කාන්තාවන් සහ දියණියන් මුහුණ දෙන හිංසනයන් පරාජය කළ හැක්කේ නිසි දැනුවත්භාවය සහ අධ්යාපනය තුළින් පමණි. පවතින දුෂ්කරතා මධ්යයේ වුවද ඔබේ ආරක්ෂාව සහ අයිතිවාසිකම් වෙනුවෙන් පෙනී සිටීමට අනුගමනය කළ යුතු ක්රියාමාර්ග රැසක් පවතී. එහිදී බොහෝ වතුකරයේ පවුල්වල දැරියන් වැඩිවියට පත් වූ පසු හෝ නිවසේ ආර්ථික ප්රශ්න හමුවේ අධ්යාපනය නතර කිරීමට පෙළඹේ. මෙය ඔවුන්ව ඉතා පහසුවෙන් අපයෝජකයින්ගේ ගොදුරු බවට පත් කරයි. මෙහිදී ඔබේ දියණියට ලබා දිය හැකි ඉහළම ආරක්ෂාව ඇයගේ අධ්යාපනයයි. දැනුම ඇති දියණිය තමාට සිදුවන අසාධාරණය හඳුනා ගැනීමටත්, ඒ වෙනුවෙන් කතා කිරීමටත් බිය නොවේ. අධ්යාපනය අතරමග නතර කරන දැරියන් හුදෙකලා වීම තුළින් සමාජ විරෝධී පුද්ගලයන්ගේ බලපෑමට ලක්වීමේ ඉඩකඩ 80% කින් වැඩි වේ.
එමෙන්ම බොහෝ කාන්තාවන් තමන්ට සිදුවන පීඩාවන් ඉවසා සිටින්නේ “කොහේ යන්නද? කාට කියන්නද?” යන ගැටලුව නිසාය. ඔබ එවැනි පීඩාවකට ලක්වන්නේ නම් හෝ එවැනි සිදුවීමක් දන්නේ නම් වහාම ක්රියාත්මක වීම ඉතා වැදගත් 119 – පොලිස් හදිසි ඇමතුම් අංශය: ඕනෑම අනතුරකදී හෝ අපරාධයකදී වහාම අමතන්න 1929 – ළමා උපකාරක සේවය: ළමුන්ට සිදුවන අතවර, හිංසන හෝ අධ්යාපනය අහිමි කිරීම් ගැන පැමිණිලි කිරීමට පැය 24 පුරා විවෘතයි. (මෙය රහසිගතව සිදු කළ හැක). 1938 – කාන්තා උපකාරක සේවය: කාන්තාවන්ට සිදුවන ගෘහස්ථ හිංසන, සේවා ස්ථානයේ හිරිහැර හෝ ලිංගික අපයෝජන ගැන සහාය ලබා ගැනීමට.
වතු අධිකාරී සහ වතු නිලධාරීන් වතු මට්ටමින් පවතින සුබසාධන ඒකක වෙත ගොස් ලිඛිතව පැමිණිලි කළ හැකි ශ්රී ලංකාවේ නීතියට අනුව ඕනෑම කාන්තාවකට සහ දරුවකුට පහත රැකවරණයන් හිමි වේ.
අපයෝජනයට ලක්වූ තැනැත්තාගේ නම හෝ රුව ප්රසිද්ධ කිරීම නීතියෙන් තහනම්ය. එබැවින් සමාජ අපවාදයට බිය නොවී නීතිය හමුවට යාමට හැකියාව ලැබේ. මෙවන් තත්ත්වයන් තුළදී ශ්රී ලංකා නීති ආධාර කොමිෂන් සභාව හරහා ඔබට නොමිලේ නීතිමය සහාය ලබා ගත හැකිය.
වෛද්ය පරීක්ෂණ වෙත යොමු කිරීමේ දී ලිංගික අපයෝජනයකදී පැය 72ක් ඇතුළත රජයේ රෝහලකට යොමුවීම සාක්ෂි සුරක්ෂිත කිරීමට ඉතා වැදගත් වේ. පවුලේ ගෞරවය ගැන සිතා අපරාධකරුවන් සැඟවීමට උත්සාහ නොකරන්න. අද නිහඬව සිටීමෙන් හෙට තවත් දරුවකු ගොදුරක් විය හැක. දියණිය තමාට සිදුවන කරදරයක් ගැන පවසන විට එය අවිශ්වාස නොකර ඇයට සවන් දෙන්න. වතුකරයේ කාන්තාව යනු තවදුරටත් අසරණ තැනැත්තියක නොවේ.
ඔබ දැනුවත් නම්, ඔබ ශක්තිමත් නම්, මුළු වතුකරයම ආරක්ෂිත තැනක් බවට පත් කළ හැකිය. වතුකරයේ දමිළ කාන්තාවන්ගේ සහ දියණියන්ගේ ආරක්ෂාව තවදුරටත් තේ වතු අතර සැඟවුණු රහසක් නොවිය යුතුය. නාවලපිටියෙන් ඇසුණු ඒ අඳෝනාව, අවදි විය යුත්තේ හුදෙක් එක් දිනක ප්රවෘත්තියක් ලෙස පමණක් නොවේ. එය අපේ රටේ සමස්ත නීති පද්ධතියටත්, සමාජීය වගකීමටත් එල්ල වූ කනේ පහරකි. ලැයින් කාමරයක සිරවී, දරිද්රතාවයේ අඳුර මැද, අනාරක්ෂිත වැඩබිම්වල දහදිය හෙළන මේ දිරිය ගැහැණියට සහ ඇගේ දියණියට අවශ්ය වන්නේ අනුකම්පාව නොවේ; ඇයට හිමිවිය යුතු මනුෂ්ය ගෞරවය සහ නීතිමය රැකවරණයයි. අධ්යාපනයෙන් දියණියන් සන්නද්ධ කිරීමත්, පවතින නීතිමය මාවත් පිළිබඳව කාන්තාවන් දැනුවත් කිරීමත් හරහා පමණක් මේ අඳුරු යුගය නිමා කළ හැකිය. තේ දලු මල්ලටත් වඩා බරක් තම හදවතේ දරා සිටින වතුකරයේ දියණියන්ගේ ආරක්ෂාව වෙනුවෙන් පෑනක් හෝ එසවීම අප සැමගේ කාලීන වගකීමකි. අද අප ඔවුන් වෙනුවෙන් හඬක් නොනැගුවහොත්, හෙට දිනයේ තවත් අහිංසක මලක් වතුකරයේ මීදුම මැද නන්නාඳුනන ලෙසම පරවී යනු ඇත. එවන් විපතක් නොවන්නට නීතියත්, සමාජයත්, පවුලත් යන ත්රිවිධ බලවේගයම එකට එක්විය යුතුම මොහොත මෙයයි!
උපුටා ගැනීම දිවයින
සටහන දිල්කි දසනායක