ශ්රී ලංකා මහා භාණ්ඩාගාරයෙන් අස්ථානගත වූ ඇමරිකන් ඩොලර් මිලියන 2.5ක මුදල සම්බන්ධයෙන් සිදුවන පරීක්ෂණවලට අදාළව වැඩ තහනමට ලක්ව සිටි රංග නිශාන්ත මහතා සියදිවි නසාගෙන ඇති බවට පළවී ඇති පුවත් කියවූවෙමි. රංග නිශාන්ත මහතා ජයවර්ධනපුර විශ්වවිද්යාලයේ ජනතා විමුක්ති පෙරමුණේ ක්රියාකාරිකයකු වූ බවත්, ඔහු පක්ෂයේ කාඩර්වරයෙකු ලෙස කටයුතු කරමින් පක්ෂය වෙනුවෙන් දැඩිව පෙනී සිටි, සමාජවාදී හරයන් සහ ශ්රී ලංකාවේ සැබෑ වෙනසක් වෙනුවෙන් කැප වූ අවංක තරුණයකු බවත්, ඔහු පිළිබඳ ලියැවී ඇති කරුණු අනුව පෙනී යයි. එමෙන්ම ඔහුගේ මරණයට අදාළව මාධ්ය මඟින් නිකුත් කර ඇති වීඩියෝ බැලීමේදී පෙනී යන්නේද, ඔහු එතරම් වත් පොහොසත්කම් රැස් කර ගැනීමට හෝ උජාරු ජීවිතයක් ගත කිරීමට උනන්දුවක් තිබූ තරුණයකු නොවන බවයි.
පැහැදිලිවම ඔහු අවංක මෙන්ම සමාජ වෙනසක් වෙනුවෙන් කැප වූ දේශපාලනයක නිරත වූ තරුණයෙකු මෙන්ම, රාජ්ය නිලධාරියෙකු වශයෙන්ද දූෂිත පුද්ගලයෙකු නොවන බව පෙනේ. එමෙන්ම, මහා භාණ්ඩාගාරයෙන් අස්ථානගත වූ ඇමරිකන් ඩොලර් මිලියන 2.5ක මුදල ඔහු විසින් හොරකම් කිරීමට ඇති ඉඩකඩ අවමය. එහෙත් ඔහුටද සියදිවි නසා ගැනීමකින් හෝ ජීවිතය අහිමි වී ඇත.
ආර්ථික, සමාජ අරමුණු හෝ සිය ජීවිතයේ සුඛිත විවරණයන් වෙනුවෙන් කටයුතු නොකළ, සමාජ වෙනසක් වෙනුවෙන් මුළු ජීවිතයම කැප කළ, සිය ජීවිත කාලය තුළදීම අවසාන වශයෙන් සිය උත්තරීතර අරමුණ ජයග්රාහීව අත්කරගත්, සිය දේශපාලන අරමුණු මුදුන්පත් කරගත හැකි ආණ්ඩුවක් පිහිටවීමටත් එහි තනතුරු දැරීමටත් භාග්යය ලද මෙවැනි පුද්ගලයින්, සියදිවි නසා ගන්නා තත්ත්වයකට පත්වෙන්නේ හෝ ජීවිතය අහිමිවෙන තත්ත්වයකට පත්වෙන්නේ ඇයි?
මගේ නිරීක්ෂණය නම්, එයට ප්රධාන හේතුව ඉච්ඡාභංගත්වයට පත්වීමයි.
මේ මාලිමා ආණ්ඩුව බලයට පත්වන්නේද රටේ ආර්ථිකය කඩා වැටී, රට බංකොලොත් වී, මුළු ජනතාවක්, සමාජයක්, රටක් වශයෙන් සියලු දෙනාම ඉච්ඡාභංගත්වයට පත් වූ තත්ත්වයක් තුළය.
එසේ ඉච්ඡාභංගත්වයට පත් වූ ජනතාවකට නායකත්වය දීමටත්, එකී ඉච්ඡාභංගත්වයෙන් ඔසවා තැබීමටත් මෙම ආණ්ඩුව කටයුතු කරනු ඇතැයි යන්න, මේ ආණ්ඩුවට සහය දුන් සියල්ලන්ගේම බලාපොරොත්තුව විය. එහෙත් දැන් පෙනී යන්නේ, ඒ බලාපොරොත්තු ඉටුකිරීමේ බර කරටගත් පුද්ගලයින් පවා ඉච්ඡාභංගත්වයට පත්ව, බලාපොරොත්තු පමණක් නොව ජීවිතයද අහිමි කරගනිමින් හෝ අහිමිව යමින් සිටින බවයි.
ඇත්ත වශයෙන්ම දැන් රටට අහිමිව ඇත්තේ මහා භාණ්ඩාගාරයෙන් නැතිවූ ඩොලර් මිලියන 2.5ක මුදලක් පමණක් නොවේ; සමාජ වෙනසක් වෙනුවෙන් දල්වාලූ අපේක්ෂාවය. වඩා යහපත් සමාජ ක්රමයක් වෙනුවෙන් වූ බලාපොරොත්තුවය.
මාලිමා රජය ජනතාවට පොරොන්දු වූ සැබෑ වෙනස මේ වන විටද අත්කර දීමට අපොහොසත්ව ඇත. සතර වටෙන්ම හොරකම් පිළිබඳව නැවත ඇසීමට පටන්ගෙන ඇත. විටින් විට හිස ඔසවමින් ඇති ම්ලේච්ඡත්වය, විරුද්ධවාදීන්ට අසූචි ප්රහාර එල්ල කිරීම දක්වා ගමන් කර ඇත. වඩා යහපත් සමාජ ක්රමයක් පිළිබඳ බලාපොරොත්තුව දැන් වසුරු ගොඩේය. එහෙත් ඒ සියල්ල ඔවුන්ගේ මාධ්යය මෙහෙයුම් ඔස්සේ වසා ගනිමින් ජනතාවගේ බලාපොරොත්තු තව දුරටත් කිතිකවමින් සිටී.
රට බංකොලොත් කළා යැයි, රට විනාශ කළා යැයි කී හොරු තවමත් රට තුළ හොඳින් වැජඹෙමින්, දේශපාලන පිටියේද යහපතින් සිටිති. සමස්ථ ජරාජීර්ණ ක්රමයේම මුදුන් මුල වන විධායක ජනාධිපතිධූරය, ජේ. ආර්ගේ ආණ්ඩුක්රම ව්යවස්ථාව හා ඔවුන්ගේ ආර්ථික මොඩලය අංශු මාත්රයක හෝ වෙනසක් නොකර හිටපු අයටත් වඩා හොදට මේ ආන්ඩුවට කළ හැකි බව ඔවුහු පෙන්වා දෙමින් සිටිති.
එදිනෙදා ජීවිතය වෙනුවෙන් පොරබදින නිර්ධන වැඩකරන ජනයාගේ බලාපොරොත්තු කෙසේ වෙතත්, මධ්යම පන්තිකයින්ගේ බලාපොරොත්තු ඉහළ දැමීම සඳහා නම් රජය වඩ වඩාත් උනන්දුය.
ඇත්ත වශයෙන්ම මේ ආණ්ඩුවේ සැබෑ සැකසීම හෙළිදරව් වන හොඳම ආකාරයත් එයය. එනම්, ආණ්ඩුවේ දේශපාලන අභිලාෂය රටේ මධ්යම පන්තිකයන්ගේ දේශපාලන අභිලාෂය මුදුන්පත් කිරීමට කටයුතු කිරීම තුළම හෙළිදරවීමය.
ක්රිකට් පාලක මණ්ඩලයට එරාන් වික්රමරත්න, සංගක්කාර ඇතුළු මධ්යම පන්තික නියෝජිතයන් පත් කිරීම තුළද එය පැහැදිලි වේ. ක්රිකට් ක්රිඩාවට සම්බන්ධ පුද්ගලයින් එයට පත් කිරීමේ වරද කුමක්දැයි කිසිවෙකුට ප්රශ්ණ කළ හැක. නමුත් ඒ ගොඩ මැදට මාලිමාවෙන් මාතර දිස්ත්රික්කයට ඡන්දය ඉල්ලූ උපුල් කුමාරප්පෙරුමද පත් කර තිබේ.
මෙසේ පත් කිරීම තුළ පෙනී යන්නේ මාලිමා ආණ්ඩුව යටතේ ක්රියාත්මක වන ක්රමයයි. එනම්, කිසියම් ආයතන ව්යුහයකට ජනතා විමුක්ති පෙරමුණට සම්බන්ධ කාඩර්වරකු හෝ ඔවුන්ගේ දේශපාලනයට හිතවත් අයකු පත් කර එය ඔවුන්ගේ දේශපාලන පක්ෂය සමඟ සම්බන්ධ කිරීමට හෝ පක්ෂයේ අධීක්ෂණය යටතේ මෙහෙයවීමට ක්රමයක් සැකසීම ඔවුන්ගේ ක්රමයයි. එහෙත් එසේ පත් කරන තැනැත්තන් අදාල ආයතන ව්යූහයත් පක්ෂ යාන්ත්රණයත් අතර ගිරයට හිරවීම පිලිබදව ඔවුන්ට කනගාටුවක් නැත. එය ඔවුන් නියෝජනය කරන දේශපාලනයේ පමණක් නොව පන්ති පදනමේ ද ස්වභාවය. තමන්ගේ නැගීම මිස අනෙකාගේ වැටීම ඔවුන්ට අදාල නැත.
ඇත්ත වශයෙන්ම මහා භාණ්ඩාගාරයේ සිදුවී ඇති කටයුතුවලින් පෙනී යන්නේ ද, පත් කරන ලද, රංග නිශාන්ත වැනි වැඩ තහනමට ලක් වූ පිරිස් හරහා මහා භාණ්ඩාගාරය මෙහෙයවීමට පවා උත්සාහ කිරීමේ ප්රතිඵලයන්ය.
අවසාන වශයෙන් වන්දි ගෙවීමට සිදුවී ඇත්තේ පක්ෂයට දරදිය ඇදී, පක්ෂයක් වෙනුවෙන් සියලු කටයුතු මෙහෙවූ, ජීවිතයම කැප කළ පිරිසට පමණක් නොව, සැබෑ වෙනසක් වෙනුවෙන් බලාපොරොත්තු දල්වාගෙන සිටි පිරිස්වලටය.
අපට නම් අවංකවම මාලිමා ආණ්ඩුව පමණක් නොව, ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ සම්බන්ධයෙන් තිබූ දේශපාලන කියවීම්වලින් එකක් වූයේ, එය සුළු ධනේශ්වර (petty bourgeoisie) දේශපාලන උවමනාවන් මත පදනම්වන, අතරමැදි පන්තිවල අරමුණු වෙනුවෙන් පෙනී සිටින දේශපාලන ප්රවාහයක් බවයි.
ඇත්ත වශයෙන්ම මාලිමාව වටා එක්රැස් වූයේ ද මධ්යම පන්තික, සුළු ධනේශ්වර සමාජ දේශපාලන අරමුණු හඹාගිය ඉහළ සහ පහළ මධ්යම පන්තික ආශාවන් වෙනුවෙන් පෙනී සිටි පිරිස්ය. රටේ ආර්ථික අර්බුදයෙන් වඩාත්ම පීඩාවට පත් වූයේද මේ මැද පන්තිය ය. ඉච්ඡාභංගත්වයට පත් වූ ඔවුන්ට ඊනියා “රට ගොඩනගන සංවර්ධන” මුසාවෙන් මුසපත් කළේ ද ඔවුන්මය. ඇත්ත වශයෙන්ම ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ ගැන ශ්රී ලංකාවේ සම්ප්රදායික වමේ කියවීම වූයේද, ඔවුන් සුළු ධනේශ්වර දේශපාලන ව්යාපාරයක් බවය. මාලිමාව වටා එක්රැස් වූයේද එවැනි ආකාරයෙන් නිදහස් අධ්යාපනය ඔස්සේ හෝ කිසියම් ආකාරයකින් නැගී ආ, අලුතින් බිහි වූ මධ්යම පන්තික උවමනාවන් වෙනුවෙන් පෙනී සිටින පිරිසකි. එකී සුළු ධනේශ්වර පිරිස්වලට යම් වෙනසක් කළ හැකි වුවද, සමස්ත ක්රමය මුලින් උපුටා දමන විප්ලවීය වෙනසක් කළ නොහැක.
ඇත්ත වශයෙන්ම මේ ආණ්ඩුව අර්බුදයට ලක්ව ඇත්තේ මෙකී මධ්යම පන්තික අරමුණු ඉෂ්ට කිරීමට යාමේදී, එකී උවමනාවන් ඇත්ත වශයෙන්ම සේවය කරන්නේ සැබෑ සමාජ උවමනාවක් වෙනුවෙන් වත්, සැබෑ සමාජ විපර්යාසයක් හෝ සමාජ විප්ලවයක් බලාපොරොත්තු වූ උවමනාවන් වෙනුවෙන් වත් නොව, වෙනත් කිසියම් ආකාරයක සුළු ධනේශ්වර අවශ්යතාවයන් වෙනුවෙන් පෙනී සිටින අයගේ අදහස් සහ උවමනාවන්, ඔවුන්ගේ අපේක්ෂාවන් වෙනුවෙන්ම බව පැහැදිලි වීම තුළය.
එය සමාජ ක්රමයේ සැබෑ වෙනසක් පිළිබඳ බලාපොරොත්තු දල්වා සිටින්නන් ඉච්ඡාභංගත්වයට පත් කරන, ඔවුන් සියදිවි තොර කර ගැනීමට හෝ ඔවුන්ට ජීවිතය අහිමි කරන තත්ත්වයක් උදා කරන බව රංග නිශාන්ත මහතාගේ මරණය ඇසුරෙන් වුවද පෙන්වා දිය හැක.
ඇත්ත වශයෙන්ම, සැබෑ සමාජ වෙනසක් වෙනුවෙන් අපේක්ෂාවෙන් සිටි, වඩා යහපත් සමාජ ක්රමයක් වෙනුවෙන් බලාපොරොත්තු දල්වාගෙන සිටි පිරිස්වලට දැන් සිදුව ඇත්තේ මධ්යම පාංතික අභිලාෂයන් වෙනුවෙන් පෙනී සිටින සුළු ධනේශ්වර දේශපාලන නායකත්වයක් පසුපස වැටීමටය. සුළු ධනේශ්වරය පිළිබඳ මාක්ස්වාදී කියවීම වන්නේ ද එය පරස්පර විරෝධතාවන් ජීවමාන කරන පන්තියක් යන්නය. ඔවුන්ගේ ආර්ථික, දේශපාලන, ආගමික, සදාචාරාත්මක, බුද්ධිමය, විද්යාත්මක සහ කලාත්මක අවශ්යතාවයන් ඇතුළු සෑම ක්ෂේත්රයකම “එක් පැත්තකින්” මෙන්ම “අනෙක් පැත්තෙන්” ද, එනම් දෙපැත්තෙන්ම, පරස්පර විරුද්ධතාවන් ජීවමාන කරන බව මාක්ස් දක්වා තිබුණි. ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ නායකත්වය දෙන මාලිමා ආණ්ඩුව යටතේ අපට දිනෙන් දින දැකිය හැක්කේ ද එයයි. එනම් පරස්පර විරුද්ධතාය. එහෙත් ඒකී පරස්පරතාවන් වෙවෙන් දිවි දීමට සිදුව ඇත්තේ සැබෑ සමාජ වෙනසක් වෙනුවෙන් අපේක්ෂාවෙන් සිටි, වඩා යහපත් සමාජ ක්රමයක් වෙනුවෙන් බලාපොරොත්තු තබා වැඩ කළ අයටය.
සටහන මාකස් ප්රියන්ත පෙරේරා