රාජ්ය බුද්ධි සේවයේ (SIS) හිටපු ප්රධානී, විශ්රාමික මේජර් ජෙනරාල් සුරේෂ් සලේ මහතා රඳවා තබාගෙන ප්රශ්න කිරීමේදී ඔහු දැඩි මානසික සහ ශාරීරික වධහිංසාවලට ලක්වන බවට ඔහුගේ බිරිඳ විසින් ඉදිරිපත් කර ඇති ලිපිය සහ අධිකරණයේදී ඔහුගේ නීතිඥවරුන් දැක්වූ කරුණු සමාජයේ දැඩි අවධානයට ලක්ව ඇත. පාස්කු ඉරිදා ත්රස්ත ප්රහාරය පිළිබඳ විමර්ශන සඳහා ආරක්ෂක ලේකම්වරයාගේ රැඳවුම් නියෝග මත රහස් පොලිස් (CID) භාරයේ පසුවන සලේ මහතා, සියදිවි හානිකර ගැනීමේ අවදානමක පසුවන බවට අධිකරණ වෛද්ය නිලධාරී (JMO) වාර්තා පවා පෙන්වා දී තිබේ.
මෙම සිදුවීම හුදෙක් එක් පුද්ගලයෙකුට හෝ එක්තරා ප්රභූ නිලධාරියෙකුට පමණක් සීමා වූවක් නොවේ. එය මෙරට නීතියේ ආධිපත්යය, මූලික මිනිස් අයිතිවාසිකම් සහ වත්මන් ආණ්ඩුවේ දේශපාලන සදාචාරය පිළිබඳව බරපතළ ප්රශ්න රැසක් සමාජය හමුවේ තබා ඇත.
1. බුද්ධි ප්රධානියෙකුටත් වධහිංසා පමුණුවන්නේ නම් සාමාන්ය වැසියාගේ ඉරණම කුමක්ද?
මෙම සිදුවීමේ ඇති වඩාත්ම කනගාටුදායක සහ බියකරු පැත්ත වන්නේ, මෙරට ආරක්ෂක හා බුද්ධි අංශවල ඉහළම තනතුරක් දැරූ, රාජ්ය යාන්ත්රණය සහ නීතිය ක්රියාත්මක වන ආකාරය පිළිබඳව මැනවින් දන්නා ප්රභූ නිලධාරියෙකුට පවා රාජ්ය භාරයේ සිටියදී ආරක්ෂාව සහ මානුෂීය සැලකීම සහතික කරවා ගැනීමට නොහැකි වී තිබීමයි.
ආරක්ෂක අංශවල ඉහළම සබඳතා සහ නීතිමය නියෝජනයක් සහිත හිටපු බුද්ධි ප්රධානියෙකුටත් රහස් පොලිස් කූඩු තුළ අමානුෂික, කෲර සහ නින්දා සහගත සැලකීම්වලට ලක්වීමට සිදුවේ නම්, කිසිදු බලයක්, ධනයක් හෝ හඳුනාගැනීමක් නැති මේ රටේ සාමාන්ය පුරවැසියෙකු එවැනි ස්ථානයකදී මුහුණ දෙන ඉරණම කෙබඳු විය හැකිද? නීතිය ඉදිරියේ සැවොම සමාන විය යුතුය යන මූලධර්මය මෙවැනි සිදුවීම් හරහා බිඳ වැටෙන අතර, ප්රශ්න කිරීම් සඳහා පුද්ගලයන් රඳවා ගැනීමේදී සිදුවන ක්රියාවලිය පිළිබඳව මහජනතාව තුළ පවතින්නේ දැඩි බියකි.
2. වධහිංසා පැමිණවීමේ චෝදනා නීති විරෝධී සහ ව්යවස්ථා විරෝධී වන්නේ ඇයි?
යම් සැකකරුවෙකු කුමන බරපතළ වරදක් සම්බන්ධයෙන් චෝදනා ලබා සිටියද, ඔහුට වධහිංසා පැමිණවීම දේශීය මෙන්ම ජාත්යන්තර නීතියට අනුව සපුරා තහනම් ක්රියාවකි.
ආණ්ඩුක්රම ව්යවස්ථාව උල්ලංඝනය කිරීම: ශ්රී ලංකා ආණ්ඩුක්රම ව්යවස්ථාවේ 11 වැනි වගන්තිය මඟින් කිසිදු තැනැත්තෙකු වධහිංසාවලට හෝ කෲර, අමානුෂික හෝ අවමන් සහගත සැලකීමකට හෝ දණ්ඩනයකට හෝ ලක් නොකළ යුතු බවට නිරපේක්ෂ මූලික අයිතිවාසිකමක් තහවුරු කර ඇත.
1994 අංක 22 දරන වධහිංසා පැමිණවීමට එරෙහි පනත: මෙරට අපරාධ නීතියට අනුව වධහිංසා පැමිණවීම ඇප දිය නොහැකි, බරපතළ සිරදඬුවම් හිමිවන අපරාධයකි.
විමර්ශන නිලධාරීන්ගේ කාර්යය විය යුත්තේ විද්යාත්මක, තාක්ෂණික සහ නීත්යානුකූල සාක්ෂි මත පදනම්ව විමර්ශන සිදු කිරීම මිස, සැකකරුවන් මානසිකව හෝ ශාරීරිකව බිඳ දමා පාපොච්චාරණ ලබා ගැනීම නොවේ. චෝදනා සත්ය වුවද අසත්ය වුවද, රැඳවුම් භාරයේ සිටින පුද්ගලයෙකුගේ ජීවිතය සහ මානසික සෞඛ්යය ආරක්ෂා කිරීමේ පූර්ණ වගකීම රජය සතු වේ.
3. ජාතික ජන බලවේගය (NPP) ආණ්ඩුව තවදුරටත් PTA භාවිත කිරීමේ දේශපාලන සදාචාර විරෝධීභාවය
මෙම සිදුවීමේ දේශපාලන මානය දෙස බැලීමේදී, වත්මන් ජාතික ජන බලවේගය (NPP) රජයේ ක්රියාකලාපය දැඩි විවේචනයට ලක්විය යුතුය. වසර ගණනාවක් තිස්සේ මෙරට සිවිල් සංවිධාන, මානව හිමිකම් ක්රියාකාරීන් මෙන්ම වත්මන් ආණ්ඩුවේ නායකයන්ද විපක්ෂයේ සිටියදී ත්රස්තවාදය වැළැක්වීමේ පනත (PTA) හැඳින්වූයේ ප්රජාතන්ත්රවාදය මර්ධනය කරන, වධහිංසාවලට මඟ පාදන ද්රැකෝනියානු (draconian) නීතියක් ලෙසය. එය වහාම අහෝසි කළ යුතු බවට ඔවුහු එදා හඬ නැඟූහ.
නමුත් බලයට පත්වීමෙන් පසු, එම මර්ධනකාරී නීතිමය ප්රතිපාදන සහ විධායක රැඳවුම් නියෝග තවදුරටත් ක්රියාත්මක කිරීමට මාලිමා ආණ්ඩුව පෙළඹීම ඔවුන්ගේ දේශපාලන ප්රතිපත්තියේ පරස්පරතාවය සහ සදාචාර විරෝධීභාවය මැනවින් පෙන්නුම් කරයි. පාලකයන් මාරු වුවද, පැරණි මර්ධනකාරී මෙවලම් එලෙසම භාවිත කරන්නේ නම්, ඔවුන් පොරොන්දු වූ “වෙනස” හුදෙක් සටන් පාඨයකට පමණක් සීමා වී ඇති බව සිවිල් සමාජයට පිළිගැනීමට සිදුවේ.
අපක්ෂපාතී පරීක්ෂණයක සහ පද්ධතිමය වෙනසක අවශ්යතාවය
පාස්කු ඉරිදා ත්රස්ත ප්රහාරයේ සැබෑ කුමන්ත්රණකරුවන් සහ වගකිවයුත්තන් නීතිය හමුවට පැමිණවීම රටේ සැමගේ අපේක්ෂාවයි. එහෙත් එය සිදුකළ යුත්තේ නීතියේ නියමිත පටිපාටියට (Due Process) අනුකූලවය.
එබැවින්, සුරේෂ් සලේ මහතා සම්බන්ධයෙන් ඔහුගේ බිරිඳ සහ නීතිඥවරුන් ඉදිරිපත් කරන වධහිංසා පැමිණවීමේ චෝදනා පිළිබඳව වහාම ස්වාධීන හා විනිවිදභාවයකින් යුතු පරීක්ෂණයක් පැවැත්විය යුතුය. එමෙන්ම, දේශපාලන වාසි තකා ඕනෑම රජයකට අවභාවිත කළ හැකි ත්රස්තවාදය වැළැක්වීමේ පනත (PTA) වහාම අහෝසි කර, මෙරට සියලුම පුරවැසියන්ගේ මානව හිමිකම් සහ සම අයිතිය තහවුරු කරන පද්ධතිමය වෙනසක් ඇති කිරීමට ආණ්ඩුව කටයුතු කළ යුතුය.
උපුටා ගැනීම Praja.lk